A B ECCLESIASTICO IVDICE arbitrante in commissione administrationis bonorum ab intestato decedentium non li cet appellare. Arg. ti. ff. de le. dd. & can. de accus. super his.
QƲid te conquereris laesum? quid judice sanct [...]
Disceptante, noua lite molestus ades.
Desine justitiae sacrum turbare senatum
Desine vindictam quaerere quisquis eris.
Te nullis tabulis inscripsit dextra paterna
Haeredem, rebus quò fruerere, suum.
Perfunctus fato pater est, nec quem cupit uti
Ipse bonis partis, chartula parva docet.
Has sacrosanctus judex componere lites
Nemo alius debet, voce quiesce, decet.
Hoc statuit rex Henricus, qui nominis ejus
Octavus nobis integra jura dedit.
Si quem defunctum velbina prole parentem,
Mors grauis abripiens in cava busta trahet;
Qui tabulas nullas scripsit, nullum (que) reliquit
Haeredis certi nomen, vter (que) petat.
Iudicis hoc sacri est munus, dicatur & haeres.
Et bona possideat quem jubet ille patris.
Nominet indignum, fac caussa nominet auri,
Nullus erit▪ cujus quaerere possit opem.
Sic solet: in rebus modicis ubi damna putantur
Parva, modus nobis iste tenendus erit.
Fortia concordis serventur vincula pacis,
Crescat amor verus, non violanda fides.
Da de jure tuo, minor est jactura carere
Quod modicum est, pacem quám violare bonam.
Hoc debes patriae, respublicapostulat, inter
Concives flagrans ut teneatur amor.
ERGO.
Defuncto domino, nec declarante suarum
Haeredem rerum quem positurus erat.
Sanctior haeredem judex pro jure creabit
Quolibet inuito, iudicium (que) ratum est.
Gnosiacum appelles Minoa, nec ille juvare
Iudice sacrato discutiente volet.
SOLA POENITENTIA INFIRmatur testamentum. Arg. ¶. si haeres. ff. si tabulae testamenti nullae extabunt.
ESt testamenti faciend [...] formula prisca
Solennis, tal [...] constabilita modo.
Ʋt sine septenis non fiat testib [...]s, haeres
Ʋt non impellat, sollicitetve patrem.
Languida membra licet mens ut non aegra gubernet,
Vt testes propria signet & ille manu.
Si tamen istius solvantur vincla sigilli,
Qui faciet, minor est, irrita cuncta, labor.
Aspicis ut longo, quae tempore creuerat, vlmum
Excindat venti vis violenta statim.
Erigit in multos excelsa palatia princeps
Annos, quae famae stent monumenta suae.
Cùm ruit, haec uno ballistae disjicit ictu
Miles, quae multo condidit ille die.
Contrahitur subito morbus, depellitur aegré,
Qua perit, haud ipsa quaeritur, arte salus.
Vt valeas, victu tenui medico (que) perito
Ʋtendum, solus tu tibi causa mali.
Sic testamentum qui fecit ritibus usus
Multis, id proprio solvere jure potest.
Si (que) prius studium iam deposuisse videntur
Haeredes, domini sera (que) fata putent.
Scripserit ipse novos, rerum potientur, & illud
Infirmat scriptum, paenituisse sui.
ERGO.
Non, in quas blando tabulas in [...]epseris, ore,
Ante obitum domini, dixeris esse ratas.
Auferet id solus tibi, quod non detulit ille
Solus, quod (que) tuum iam fuit, ejus erit.
CANTABRIGIAE EX Officina THOMAE THOMASII. Iulij. 5. 1585.